Tuesday, July 31, 2012

പരിഭവം, പ്രണയം, പിന്നെ പരിണയം

വിസ്മൃതിയിലാണ്ട-
ഇന്നലെകളോടുള്ള പരിഭവവും,
കടന്നു പോകുന്ന-
ഇന്നിനോടുള്ള പ്രണയവും,
പ്രതീക്ഷകളാകുന്ന നാളെകളെ-
പരിണയിക്കാം എന്ന മോഹവും,
ബാക്കി നില്‍ക്കേ... വ്യര്‍ഥമാം-
ജീവിതത്തില്‍ വേറെന്തുണ്ട്‌???

Sunday, July 15, 2012

അമ്മ

ഒരു കുഞ്ഞു ആദ്യമായി പറയാന്‍ പഠിക്കുന്ന വാക്ക്....'അമ്മ'.... എന്തുവിഷമം വന്നാലും 'എന്‍റെ കൃഷ്ണാ.... ' എന്ന് വിളിക്കുന്നതിലും അവള്‍ക്കു പ്രിയം അമ്മേ എന്ന് വിളിക്കാനാണ്... കാരണം എന്‍റെ കൃഷ്ണാ എന്ന് വിളിച്ചാലും കൃഷ്ണന്‍ എല്ലാവരുടെയുമാണ്... ഒപ്പം അവളുടെയും ..പക്ഷെ അമ്മ അവളുടെ മാത്രമാണ്...സ്വാര്‍ഥതയുടെ ഒരു വേറിട്ട മുഖം തന്നെ ഇവിടെ പിന്നെയും ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നു...ജീവിതത്തിന്‍റെ പല പ്രതിസന്ധികളും തരണം ചെയ്യാനുള്ള കരുത്ത് ആ രണ്ടക്ഷരങ്ങള്‍ക്കുണ്ടുണ്ട്...അവള്‍ പോലുംപ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഒരു സഞ്ജീവനിമന്ത്രമായി അതവള്‍ക്ക്‌ തുണയേകുന്നു....
"കുട്ടീ....അമ്മയുടെ കയ്യിലൊന്നു പിടിക്ക്... injection വെക്കട്ടെ...".സിസ്റ്റര്‍ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു. അവള്‍ ചിന്തകളില്‍നിന്നുണര്‍ന്നു...താന്‍ ഇതെവിടെയായിരുന്നു? ചിന്തകള്‍ മുഖത്ത് തടഞ്ഞ മാറാലകള്‍ പോലെയാണ്... അതില്‍ നിന്ന് തനിക്കു ഒരിക്കലും രക്ഷയില്ല..അത് തനിക്കു മാത്രമേ അറിയൂ.."അമ്മ നല്ല ഉറക്കമാണല്ലോ? " തലേന്ന് താനിട്ട ഭസ്മക്കുറി മാഞ്ഞിട്ടില്ല...."വേദന ഇല്ലാണ്ട് കുറച്ചു നേരം അമ്മ ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ...അല്ലെ സിസ്റ്റര്‍"?സിസ്റ്റര്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...അവള്‍ മെല്ലെ അമ്മയുടെ കൈപ്പത്തി തന്‍റെ കയ്യുകളിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചു. നല്ല തണുപ്പാണല്ലോ അമ്മയുടെ കയ്യുകളില്‍... ഇതെന്തു പറ്റി?അച്ഛന്‍ എന്‍റെ ഒപ്പം നിന്ന് ഇതെല്ലം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"നീ അമ്മയുടെ കയ്യ് നന്നായി പിടിച്ചു കൊടുക്ക്‌. സിസ്റ്റര്‍ injection വെച്ചിട്ട് പൊയ്ക്കോട്ടേ".അച്ഛന്‍ എന്നോടായി പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ അമ്മയുടെ കയ്യ് ‍injection വയ്ക്കാന്‍ പാകത്തില്‍ വച്ചു കൊടുത്തു..സിസ്റ്റര്‍ injection‍ വയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി ..."എന്താ അച്ഛാ അമ്മയുടെ കയ്യില്‍ ഇത്രയും തണുപ്പ്? 
Injection വെക്കുന്നതിനു  മുന്‍പ്  തന്നെ  സിസ്റ്റര്‍ പെട്ടെന്ന് ഓടിപ്പോയി. അച്ഛന് പെട്ടെന്ന് അപകടം മണത്തു. "മോള്‍ അമ്മയെ ഒന്ന് വിളിച്ചുണര്‍ത്ത്" . " "പാവം അമ്മ ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ...ഇന്നലെയും വൈകിയല്ലേ അമ്മ ഉറങ്ങിയത്". ഞാന്‍ അച്ഛനോടായി പറഞ്ഞു. ഓടിപ്പോയ സിസ്റ്റര്‍ പെട്ടെന്ന് ഡോക്ടറുമായി തിരികെ എത്തി. ഡോക്ടര്‍ അമ്മയെ അടിമുടി പരിശോധിച്ചു. അതിനിഗൂഡമായ ഏതോ ഭയം  എന്നെ ഗ്രസിക്കാന്‍ തുടങ്ങി മുന്‍പെങ്ങും ഇല്ലാത്തതു പോലെ. അയ്യോ.... എന്ടമ്മയ്ക്ക് എന്ത് പറ്റി? എന്താ ഡോക്ടര്‍??? "അമ്മെ...കണ്ണ് തുറക്കമ്മേ...." 
അച്ഛാ...അമ്മയോട് കണ്ണ് തുറക്കാന്‍ പറ...അമ്മയെന്താ ഞാന്‍ വിളിച്ചിട്ടും ഉണരാത്തത്..".ഇതെന്തു ഉറക്കമാ...?ഡോക്ടര്‍ എന്റമ്മയെ ഒന്ന് ഉണര്ത്തുമോ?
ഡോക്ടര്‍ അമ്മയുടെ നെഞ്ച് അമര്‍ത്തി നോക്കി..പിന്നെ wrist പിടിച്ചു നോക്കി. "മോള്‍ അമമയുടെ വായില്‍ ഊതി നോക്ക്." ഡോക്ടര്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ എന്റെ സര്‍വശക്തിയും എടുത്തു അമ്മയുടെ വായില്‍ അതിശക്തമായി ഊതി..
ഡോക്ടര്‍ " I am sorry." എന്ന്  പറഞ്ഞു  നടന്നു  നീങ്ങിയതും  എന്റെ നിലവിളി ഉച്ചത്തിലായതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... അച്ഛന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു ഒഴുകുകയായിരുന്നു. ചേതനയറ്റ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിലവിളിക്കുമ്പോളും അമ്മ കണ്ണ് തുറക്കും  എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാന്‍ ആ കണ്ണുകളില്‍ ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.